L|chtekooi

04.03.2023 – 22.04.2023
Opening zaterdag 04.03.2022, 7–10 pm.

Vrijdag 31.03.2023 tot 9 pm: open tijdens Borger
Met een artist talk om 8 pm: Luc Deleu in gesprek met Leander Schönweger

Zaaltekst door Luc Deleu:

Leander Schönweger, geboren in 1986 in Zuid-Tirol, woont en werkt in Brussel en Wenen. In 2010 startte hij met exposeren en in 2014 kreeg hij de Preis der Kunsthalle Wien. In een gevonden rondom beglaasde ruimte (aan de openbare weg) bouwde hij daarvoor The Fog Disperses, een (figuratieve) installatie met een auto en een tentje, aangevuld met attributen die een kampeerder zoal meezeult. Alhoewel er niemand in de installatie is, is er wel de indringende aanwezigheid van sporen. Van wie zouden die tent en auto zijn en wie is wie? Het geheel biedt tegelijk een vrolijke en een mistroostige aanblik. Met deze tot in het detail uitgewerkte installatie ontspint zich een spanning tussen de door glas geïsoleerde informele kampeerplek en de omringende openbare ruimte. De titel laat ons onbewust vragen stellen over een versluierd en ondoorzichtig maatschappijbestel. Elke toeschouwer leest het werk, vanuit zijn eigen connotaties, op een andere manier.

The Fog Disperses lijkt een sleutelwerk te worden in het oeuvre van Leander Schönweger. Deze sitespecifieke installatie geeft, zo blijkt, aanleiding tot vele andere in-situwerken, waarbij de tegenstelling tussen binnen en buiten steeds op een andere manier onderzocht wordt.
Een kooi of bokaal maakt (visueel) contact mogelijk ondanks een materiële barrière; een doos heeft een andere relatie met binnen en buiten maar draagt wel, zoals een kooi of een bokaal, uitgebreide en diverse visuele en metafysische (artistieke) potenties in zich. Als kooien, bokalen en dozen groot zijn worden het menselijk toegankelijke ruimte(s). Ze maken controle en manipulatie van de belangstellende mogelijk. Naarmate het werk van Schönweger vordert, worden de installaties abstracter en concentreren ze zich tegelijkertijd (nog) meer op het opwekken van psychische reacties en elementair en naïef gedrag, zoals bijvoorbeeld claustrofobie, verwachting, ontgoocheling en andere ervaringen die we als kind al sterk ervoeren…
Alhoewel het zwaartepunt ligt bij installaties, wordt het thema “kooi” sinds 2019 ook vertaald in klein sculpturaal werk, meer in het bijzonder in de series of cages.

Something Steers Us Both, in 2019 gemaakt voor de tentoonstelling Open Skies bij het kunstencentrum Wiels te Brussel, is op verschillende manieren architectonisch te interpreteren. Dat valt direct te merken aan de manier om het werk in de ruimte te plaatsen. De spanning tussen de doos en de toegewezen ruimte is architectonisch intrigerend. De tussenruimte tussen doos en kamer is een volwaardige ruimte die fungeert als antichambre vooraleer men het labyrint in de constructie betreedt. Binnen creëert Schönweger vooral een beklijvend droombeeld. Het interieur lijkt eerder een hol waarvan de wanden volgestapeld zijn met wat mijn ouders “Mechelse meubelen” noemden – of zijn het misschien schatten op zolder?
Echter, Schönweger heeft duidelijk geen architecturale besognes; het interieur hoeft niet op menselijke maat gedacht en gemaakt te worden.

Toen ik hem dat zei, wees Leander mij op de installatie Our Family Lost, die hij bouwde voor de Biënnale van Istanbul 2017, bestaande uit wanden van gipskarton met plinten onderaan en openingen omkaderd door deurlijsten. Deze bouwkundige en bouwkunstige elementen worden enkel functioneel en pragmatisch gebruikt om de bezoeker een angstdroom te laten ondergaan in een claustrofobische doolhof waarin men langs steeds kleiner wordende openingen in steeds kleinere ruimtes belandt en alle ruimtelijk besef kan verliezen. Om deze ervaring nog te verhevigen zijn er achter de wanden onzichtbare mechanische hamertjes aangebracht die op de wanden kloppen.

Leander Schönweger bouwt zijn installaties rudimentair en naarmate ze abstracter worden, worden ze volgens mij sterker, directer en psychisch en metafysisch ingrijpender. In een vervreemde sfeer heerst dialectiek: verwachting en ontgoocheling, opluchting en claustrofobie, binnen en buiten, object en subject, ruimte en sculptuur. Herkenbare objecten of geluiden worden soms minimaal ingezet voor hun effect in het ruimtelijk geheel.

De installatie The Submarine, die in 2021 werd gerealiseerd in Amilly (Frankrijk), bestaat uit een plafond en wanden van OSB-platen verlicht door fluorescentiebuizen in functionele lichtarmaturen. Alles is hier zeer strak gebouwd, waardoor de ruimte sterk aanwezig is. Aan het einde van twee doodlopende ruimtes bevindt zich een spoeltafel waarin wat eetgerei ligt dat rammelt door een mechanisch opgewekte vibratie.

Getting Better, voor U bij Lichtekooi gebouwd, bouwt consistent verder aan het oeuvre.
Men komt binnen langs een smalle gang die gevormd wordt door een kist. Eens binnen in de tentoonstellingsruimte beseft men dat vooraan enkel een kist staat; de rest is leeg. Vervolgens ontdekt men dat de kist toegankelijk is. Een gang leidt naar een andere opening, men maakt een U-turn en gaat langs een trap naar beneden. Daar komt men in een labyrint dat opmerkelijk uitgebreider is dan gedacht.

Links van de trap is een opening en zo komt men in een enge gang die links eindigt op een lege nis en langs rechts naar een opening leidt waarlangs men weer met een U-turn in een lange smalle gang komt waar aan het einde het werk zich in al zijn glorie openbaart.

Leander toont in zijn werk dat ruimte en architectuur de mens emotioneel en psychisch kunnen raken.

The Lichtekooi webshop is a visualisation of the ideal budget of Lichtekooi Artspace. You will find an overview of all costs associated with running an exhibition space, both overhead costs and project-related costs, ranging from toilet paper to artist fees.

Using this webshop you can support Lichtekooi by contributing to a specific cost of our operation. As proof of purchase, Lichtekooi supporters receive an invoice designed by an artist. This year Nel Aerts designed an invoice.

[EN]
Lichtekooi Artspace is a space for contemporary art in Antwerp on the initiative of Nadia Bijl and Pepa De Maesschalck. It opened its doors in the spring of 2021.

Lichtekooi Artspace is a non-profit space, located in the former garage of a terrace house. Lichtekooi aims to develop a varied programme of solo and thematic exhibitions, performances and shows, lectures and artist talks, all based on an open dialogue.

The term lichtekooi is an old Dutch word for a girl of easy virtue. Lichtekooi aims to be a good “hostess” for its audience and a “girl of easy virtue” for artists.

[NL]
Lichtekooi Artspace is een ruimte voor hedendaagse kunst te Antwerpen die in het voorjaar van 2021 haar deuren opende op initiatief van Nadia Bijl en Pepa De Maesschalck.

Lichtekooi Artspace is een non-profitruimte, gesitueerd in een voormalige garage van een rijhuis. Lichtekooi wil vanuit een open dialoog een uiteenlopend programma uitbouwen met solo- en thematentoonstellingen, performances en opvoeringen, lezingen en artist talks.

De term “lichtekooi” is een oud Nederlands woord voor een vrouw van lichte zeden. Lichtekooi wil een goede “gastvrouw” zijn voor haar publiek en een “lichtekooi” voor kunstenaars.

Yemo Park
Wollamhsram

07.03.2026-17.05.2026

Opening: Saturday 07.03.2026 at 6pm

NL
Yemo Park (°1990, Seoul, Korea, woont en werkt in Brussel) ontwikkelt in haar artistieke praktijk zelfredzame, vaak absurde fictieve bedrijfsconcepten. In plaats van te streven naar commercieel succes functioneren deze projecten als conceptuele kaders waarbinnen artistieke autonomie, arbeid, de menselijke conditie en de sociale dynamieken die het dagelijks leven vormgeven worden onderzocht. Met Wollamhsram zet Park deze benadering voort door Lichtekooi te transformeren tot een fictief huis van verering, gecentreerd rond het verlangen om ‘van tijd te genieten’. Aan de hand van fictie, materiële symboliek en moonshine worden kapitalistische ideeën over productiviteit, zelfbeheersing en uitgestelde bevrediging in vraag gesteld. In plaats van de overtuiging aan een vast object te koppelen, worden de bezoekers uitgenodigd om tijd te ervaren als gelaagd, collectief, queer, cyclisch, gesedimenteerd en open.

EN
Yemo Park (°1990, Seoul, lives and works in Brussels) develops her artistic practice through self-contained, often absurd, fictional business concepts. Rather than aiming for market success, these projects function as conceptual frameworks that explore artistic autonomy, labor, the human condition, and the social forces shaping everyday life. In Wollamhsram, Park extends this approach by transforming Lichtekooi into a fictional house of worship centered on the desire to “enjoy time”. Through fiction, material symbolism, and moonshine, the project opens a space for questioning capitalist notions of productivity, self-control, and deferred gratification. Rather than promoting devotion to a fixed object, it invites participants to experience time as layered, collective, queer, looping, sedimented, and open-ended.

20.09.2025 – 08.11.2025

NL
In hun eerste solotentoonstelling Een Stelling bevraagt Dora Brams (°2000, Antwerpen) de rol van het kunstobject als tijdelijke plaatshouder. Het gepresenteerde object neemt een plaats in, en biedt zelf een plaats voor presentatie. Het uitgangspunt is de grijze zone tussen toegankelijkheid en ontoegankelijkheid in officiële instellingen. Overheidsgebouwen zoals het Koninklijk Paleis, het Justitiepaleis en het Paleis der Natie zijn ruimtes waar zo’n autoritaire tegenstrijd plaatsvindt. Brams gebruikt tijdelijke, dragende objecten (schragen, kapstokken, aankondigingsborden...) die zowel ondersteunen als verhinderen. Centraal staat het beeld van de labyrintische gangen van het Justitiepaleis, waar talloze meubelstukken ingezet worden om deuren te blokkeren en bezoekers om te leiden.

EN
In their first solo exhibition, Een Stelling, Dora Brams (b. 2000, Antwerp) questions the role of the art object as a temporary placeholder. The point of departure is the gray area between the accessible and the inaccessible in official institutions. Government buildings such as the Royal Palace, the Palace of Justice, and the Palace of the Nation serve as spatial examples of this authoritarian contradiction. Brams uses temporary, functional objects (such as trestles, coat racks, and notice boards) which, in their reinforcing function, also obstruct. A central image of the exhibition are the endless hallways of the Palace of Justice, where one navigates past furniture that blocks off corridors and doors.

FR
Dans son.a première exposition solo Een Stelling (Une position), Dora Brams (né.e en 2000 à Anvers) interroge le rôle de l'objet d'art en tant que substitut provisoire. L'objet présenté occupe une place et procure dans le même temps son propre espace de présentation. L’exposition s’attache ainsi à la zone grise entre accessibilité et inaccessibilité au sein des institutions officielles ; une contradiction autoritaire qui se manifeste dans des lieux tels que le Palais royal, le Palais de Justice ou le Palais de la Nation. Brams mobilise des objets transitoires et porteurs (tréteaux, portemanteaux, panneaux d’affichage...) qui soutiennent autant qu’ils entravent. Au cœur de l’exposition se déploie l’image des couloirs labyrinthiques du Palais de Justice, où le mobilier se fait obstacle, condamnant les passages et déviant les parcours des visiteurs.

DE
In ihre.r ersten Einzelausstellung Een Stelling (Ein These) hinterfragt Dora Brams (°2000, Antwerpen) die Rolle des Kunstobjekts als temporärer Platzhalter. Das präsentierte Objekt nimmt selbst einen Raum ein und bietet zugleich einen Raum zur Präsentation. Ausgangspunkt ist die Grauzone zwischen Zugänglichkeit und Unzugänglichkeit in offiziellen Institutionen. Regierungsgebäude wie der Königspalast, das Justizpalais und das Palais der Nation sind Orte, an denen solche autoritären Widersprüche stattfinden. Brams verwendet temporäre, tragende Objekte (Böcke, Garderoben, Ankündigungsplakate ...), die sowohl stützen als auch behindern. Im Zentrum steht das Bild der labyrinthartigen Korridore des Justizpalais, in denen unzählige Möbelstücke eingesetzt werden, um Türen zu blockieren und Besucher umzuleiten.

Consult the English exhibition text written by Benjamin De Roover here
Raadpleeg hier de Nederlandse tentoonstellingstekst, geschreven door Benjamin De Roover
Consultez ici le texte d’exposition en français rédigé par Benjamin De Roover
Den deutschen Ausstellungstext von Benjamin De Roover können Sie hier einsehen

Exh|bition views:

Artist talk & edition presentation: Febe Lamiroy in conversation with Dora Brams about their work and exhibition Een Stelling in Lichtekooi during BORGER nocturnes on Friday 31.10.25. 

Opening Een Stelling by Dora Brams on Saturday 20.09.25

Met dank aan / thanks to / grâce à / mit Dank an Dora Brams, Henry Andersen, Dorian Baetens, Sarah-Kay Blewitt, Gert Brams, Liska Brams, Omer Brams, Yann Bronder, Elias Cafmeyer, Gino Campenaerts, Nancy Colledani, Inès Collin, Elena Conradi, Kris Cuylits, Victor Delafontaine, Mieke Duytschaever, Chris Hoeben, Leon Jespers, Paulina Kaval, Vedran Kopljar, Febe Lamiroy, Ulrike Lindmayr, Stella Lohaus, Ria Pacquée, Mona Mariën, Robert Monchen, Sara Pallemaerts,Thor Salden, Thaïs Schiemsky, Sabrina Seifried, Fabien Silvestre Suzor, Viktor Simonis, Harald Thys, Mariami Tsotadze, Charlie Usher, Jolke Van Aerde, Tom Van Camp, Liselotte Van Daele, Sandra Van Gestel, Rik Van Gorp, Dries Verhaegen, Benjamin Verhoeven, Pizza Gallery, Etablissement D' En Face, Le Bailli, Winona, LLS Paleis, het Koninklijk Paleis.

Edition

Dora Brams

Publication
Plaatshouders – Platzhalters – Titulaires de place

Published by Lichtekooi
50 ex., numbered and signed
€25

Get your copy at Lichtekooi.

Exhibition: 01.03.2025 – 19.04.2025

NL
Anne Beumer (°1994 in Tongeren, woont en werkt in Gent) omschrijft zichzelf als mixedmedia kunstenares. Haar werk bestaat uit collages, sculpturen en installaties waarbij ze steeds experimenteert met verschillende materialen en technieken, zowel twee- als driedimensionaal, analoog maar ook soms digitaal. Ze laat zich graag inspireren door haar omgeving en gevonden materialen. De nadruk binnen het werk ligt vooral op het proces, dat vaak het onderwerp van de werken wordt. Hierdoor kun je stellen dat, in een artistieke context, de aard en traditionele hiërarchie van objecten, materialen en handelingen in het werk van Anne Beumer obscuur gemaakt wordt.

Voor de tentoonstelling “Neon Daydreams” analyseert en presenteert Beumer het verloop en het proces van het maken van een tentoonstelling – gaande van vroege artistieke experimenten tot financiële afspraken en communicatievraagstukken. De vorm en logica van de installatie zijn voor een groot deel geïnspireerd op online wiki-stijl publicaties. De tentoonstelling fungeert als een visueel draaiboek, waarin de handelingen en keuzes van het maakproces zichtbaar worden gemaakt. Het is het uitlichten en vergroten van de elementen die bij het maken van een tentoonstelling doorgaans als vanzelfsprekend beschouwd worden waarin de kritiek, maar ook de humor, van haar installatie in Lichtekooi Artspace schuilt.


EN
Anne Beumer (°1994 in Tongeren, lives and works in Ghent) describes herself as a mixed-media artist. Her work consists of collages, sculptures, and installations in which she constantly experiments with different materials and techniques, both two- and three-dimensional, analogue but also sometimes digital. She likes being inspired by her surroundings and found materials. The work primarily focuses on the process, which often becomes its subject. Because of this, one could say that, in an artistic context, the nature and traditional hierarchy of objects, materials, and actions in Anne Beumer's work are made obscure.

For the exhibition “Neon Daydreams”, Beumer analyses and presents the course and process of creating an exhibition – ranging from early artistic experiments to financial agreements and communication issues. The form and logic of the installation are largely inspired by online “wiki-style” publications. The exhibition functions as a visual script, in which the actions and choices of the creation process are made visible. It is by highlighting and emphasising the elements that are usually considered self-evident in exhibition-making that the critique, but also the humour, of her installation at Lichtekooi Artspace resides.

Raadpleeg de NL zaaltekst geschreven door Simon Delobel hier
Consult the EN exhibtion text written by Simon Delobel here

Exh|bition views:

Publication

To conclude her solo exhibition “Neon Daydreams”, Anne Beumer presents a new publication, INVITATIE, her manual for making an exhibition at Lichtekooi Artspace.

Get your copy during the finissage at Lichtekooi.

Publication INVITATIE
Published by Zwarte Pagina & Lichtekooi
80 ex.
€5

With thanks to Kato Bouckaert, Martin Blank, Elias Cafmeyer, Femke Florus, Simon Delobel and KIOSK, Winnie Enghien, Liesbeth Henderickx, Chris Hoeben, Paulina Kaval, Sara Plantefève-Castryck, Mieke“Mik” Schelstraete, Julia Schouten, Karen Spiessens, Fabien Silvestre Suzor, Stijn ter Braak, Jolke Van Aerde, Tom Van Camp and Hendrik Vandenberghe

Dit project komt tot stand komt in het kader van de Culturele samenwerking tussen de Vlaamse Gemeenschap en de Franse Gemeenschap.

Ce projet est réalisé dans le cadre de la Coopération culturelle entre la Communauté flamande et la Communauté française

21.09.2024 – 09.11.2024

NL
Het werk van Sandrine Morgante (°1986, Luik, woont en werkt in Brussel) gaat over schrijven en spreken. Het zijn visuele transcripties van dialogen uit interviews, geluidsopnames van nachtelijke gedachten of herinneringen aan spontane gesprekken. Morgante studeerde aan La Cambre in Brussel en het HISK in Gent. Sinds 2022 wordt ze gerepresenteerd door Galerie Nadja Vilenne. Haar werk was te zien in Belgische tentoonstellingsruimtes waaronder IKOB, WIELS, Art Contest, Boverie en SPACE.


Met het nieuwe project Walen bourgeois buiten, benadert Morgante de politieke beïnvloeding en geschiedschrijving aan de hand van een fragment van de Belgische geschiedenis. Naast de gekende slogan “Walen buiten”, interesseert Morgante zich in de minder gekende slagzin “Bourgeois buiten”, die het taalconflict plaatst binnen een klassenstrijd. Aan de hand van drukwerk, tekeningen en een publicatie reflecteert Morgante op de wijze waarop politieke ideeën worden gecommuniceerd en verspreid. Deze tentoonstelling vindt dan ook niet voor niets plaats in een Belgisch verkiezingsjaar!



EN
The works of Sandrine Morgante (b. 1986 in Liège, lives and works in Brussels), which deal with writing and speech, are visual transcriptions of dialogues from interviews, audio recordings of nocturnal thoughts, or memories of spontaneous conversations. Morgante studied at La Cambre in Brussels and at HISK in Ghent. Since 2022, Morgante has been represented by Galerie Nadja Vilenne. Her work has been shown in Belgian art venues like IKOB, WIELS, Art Contest, Boverie and SPACE.


With the new project Walen bourgeois buiten, Morgante approaches political influence and historiography using a fragment of Belgian history. Besides the well-known slogan “Walen buiten”, Morgante takes an interest in the lesser-known slogan “Bourgeois buiten”, which places the language conflict within a class struggle. Through printed matter, drawings and a publication, Morgante reflects on how political ideas are communicated and disseminated. This exhibition is not taking place in a Belgian election year for nothing!



FR
Les œuvres de Sandrine Morgante (née en 1986 à Liège, vit et travaille à Bruxelles), qui portent sur l’écriture et la parole, sont la retranscription visuelle de dialogues issus d’interviews, d’enregistrements audio de pensées nocturnes, ou de souvenirs de conversations spontanées. Morgante a étudié à La Cambre à Bruxelles et à HISK à Gand. Depuis 2022, elle est représentée par la Galerie Nadja Vilenne. Son travail a été exposé dans des institutions belges telles que IKOB, WIELS, la Boverie et la SPACE.


Pour le nouveau projet, Walen bourgeois buiten, Morgante aborde l'influence politique et l'historiographie à partir d'un fragment de l'histoire belge. Outre le slogan bien connu « Walen buiten », Morgante s'intéresse au slogan moins connu « Bourgeois buiten », qui inscrit le conflit linguistique dans un conflit de classes. À travers des imprimés, des dessins et une publication, Morgante réfléchit à la manière dont les idées politiques sont communiquées et diffusées. Cette exposition n'a pas lieu en pleine année électorale belge pour rien!

Raadpleeg de NL zaaltekst geschreven door Laurent Courtens hier
Consultez le texte FR de l'exposition rédigé par Laurent Courtens ici
Consult the EN exhibtion text written by Laurent Courtens here

Exh|bition views:

Talk: Frank Olbrechts in conversation with Sandrine Morgante and Herwig Lerouge on 25.10.2 at 20:00 during Borger nocturnes

Talk: Sandrine Morgante in conversation with Els Roelandt about Morgante's two publications: Walen Bourgeois Buiten and Taalbarrière on the theme of the language conflict in Belgium on Friday 17.01.2025 at Saint-Martin Bookshop, Brussels

Thanks to the artist, Atelier Rombouts, Mats Antonissen, Dorian Baetens, Laurent Courtens, Kris Cuylits, Yirka De Brucker, Emeline Descreaux, Maart Enghien, Frans Masereel Centrum, Galerie Nadja Vilenne, Juliet Jespers, Paulina Kaval, Clodagh Kinsella, Herwig Lerouge, Clara Lissens, Mona Mariën, Frank Olbrechts, Sietske Van Aerde, Jolke Van Aerde and Tom Van Camp.

Publications Sandrine Morgante

Walen Bourgeois Buiten
2024

256p - NL/FR
29x21cm -softcover
€25

Taalbarrière
2022

NP - FR/NL/EN
29,5x21cm - softcover
€25

02.03.2024 - 20.04.2024


Much can be told about what precedes the tile and images of Amine Lahrach (Morocco, 1995) and Benjamin Verhoeven (Belgium, 1990) at Lichtekooi: about two different passports, a hairdresser, an archive of images, encounters, and moments especially without a camera in Marrakesh and recently also in Brussels and Antwerp. Their encounter and collaboration begins with Benjamin Verhoeven’s residency at LE 18 in October 2020 and the question of the legitimacy of “taking” photographs. The camera literally becomes a nuisance in the Medina of Marrakesh until the moment Amine takes over Benjamin’s camera: “He took my camera and started filming and taking pictures of objects, views, people, shots that I wanted to take as well. There was an exchange created between each other’s gazes and the question of the legitimacy of taking images took an interesting turn with Amine by my side.” The ubiquitous tiles in LE 18 provide a script for the exchange of ideas. The geometric patterns between the handmade Zellige tiles lead to a grid pattern on which they will project their shared images. In February 2023, they will present the video installation The Missing Piece. On 49 tiles, still and moving images alternate with handwritten notes that intersect the images along a line structure. It is a tool they also use at Lichtekooi for about 500 tiles, but now only during combining and composing, before the moment when they take images from the digital screen, for photography between the lines and at intersections.

The tile is the setting of an encounter. The image is evidence of what was seen by Amine and/or Benjamin. At the same time, it is a reinvention of what they have seen. This comes close to what Luigi Ghirri (1943–1992) has written about photography : “Essentially, photography does nothing but represent a person’s perceptions of the world. This includes all the enigmatic relationships and mysterious elements that remain in the photographic image.” He prefers the terms “enigmatic” and “mysterious” over “ambiguity.” Thirty years after the Italian photographer, Benjamin and Amine take their places behind a computer screen. The common, shared image is created by zooming in on fragments of photographs from their digital archive. The image on the screen is then photographed again with the camera. Blow-up becomes a technique for distorting and displacing the original camera viewpoint. The image that was seen is reinvented. This is not so much about process, the omniscient metaphor of modernism, as it is about exploring a space between two thumbs and index fingers.

The tile becomes the representation of a mental space at a given time. The image on the screen is moved again and again with the two hands of tomorrow. In this way, the multiplication of images seems to slow down, and who knows, is itself stopped for a moment. The movement makes the territory of the gaze have no defined boundaries. In the words of Amine and Benjamin, “All images, as unimportant or short as they seem, carry information in a world where every millisecond an image is created. They hold a bigger truth in them, a part of a bigger picture, that’s why we continue our pursuit through our camera, continue to shoot images and analyze them in a personal and in a relational way to arrive at the common image.” To this they link the idea that an image can exist in two or more places at the same time. These are images that they both share, recognize, and understand without having to have the same place (geographical location), knowledge, or culture. An image can exist in two or more places at the same time.

The tile is a projection surface. An image can consist of two or more fragments. An image can overflow on two or more tiles. And our shadows also appear on the tiles, overshadowing and illuminating part of the images each time. Ibn al-Haytham (965–1040) was the first scholar, already in the tenth century, to clearly understand, analyze, and use the principles of the camera obscura. The earliest description of this concept, as well as the principles of refraction of light, can be found in al-Haytham’s Kitab al Manazir (known in English as The Optics). The walls of the dark room are covered with tile.

The tile is worked by hand. There is nothing mysterious about the exact process, but a bit of alchemy remains hidden in Benjamin and Amine’s studio. Call it a mixture or an alliance between Elixir d’Anvers and Air de Bruxelles, la marocaine. They use a light-sensitive emulsion layer, a cyanotype or blue printing technique. The invention of this is credited to an astronomer, and cyanotype is also called solar printing. The tile is a cement tile.

The tile is an object for photography. The shutter made a clicking sound. The image is stored in a digital archive. In their collaboration and dialogue, Amine and Benjamin use the word “archive,” even though they are aware that at best it can provide no more than the illusion of a nonimperialist research source. Indeed, the archive selects, distorts, and almost always excludes much. It sounds somewhat crude to speak of archives in this way, but from the perspective of the tile, perhaps another door opens. Ariella Aïsha Azoulay (Palestine, 1962) writes: “Photography provides (if we do not actively repress it) a constant reminder of others with whom we share our world and who pose limits on our action by their very presence.” She then just pointed out that “we are often reminded of our inevitable participation in the reproduction of the triple imperial principle and its traps, set to ambush and lure us. One of these traps is made of the privileged opportunity given to some of us to single-handedly craft images of the world—or improve blueprints for its future—we share with others and seemingly succeed in changing or averting its course regardless of others’ actions." This lure and the ingrained ambush of an archive brimming with images played a major role in the conversations that preceded the exhibition Deux Mains Fait Demain. The realization that “the craft” of the image could be a problem from the start had come up earlier. Both artists remember the words of Mostafa Derkaoui (Morocco, 1944), the director of De quelques événements sans signification (1974), about how he always followed his desire to “replace the screen” (Derkaoui's film was censored in 1974 after one screening in Paris and did not return to circulation until 2019, after forty-five years). Was there a road to be traveled toward the “shared image” there? And was the search, the question itself, part of the ambush and lure?

The tile is a memory of a friend. The tile becomes part of the image, of a shared journey. Biographical data are still often dismissed as an encroachment on the autonomous work of art. At a specific spot in Marrakesh, Benjamin and Amine temporarily embedded a tile with a blueprint of their hands into an existing Zellige wall. Just a stone’s throw from LE 18, in Riad Dar Bleu. There, near the bench, a tile had come loose, and not much later a large void had also appeared. The tile on which the thumb and index finger of two hands touch is a reminder and a small homage to Hassan in Antwerp. The ten by ten centimeters in Dar Blue has now also been refilled with a tile from 2020. On it Benjamin writes: “Dear Hassan, a little reminder of evenings, dinners, mornings, time [...].”

About some additions that may be irrelevant. Luigi Ghirri made photographs for an Italian tile company for many years. The American composer Morton Feldman (1926–1987) wrote: “With Cézanne it is always how he sees that determines how he thinks, where the modernist, on the other hand, has changed perception by way of the conceptual. In other words, how one thinks has become the sensation.” The Moroccan filmmaker Ahmed Bouanani (1938–2011) predicted in 1986: “In this new decade, all along the corridor that strangely resembles the labyrinth of legends, we reveal the hidden face of the postcard, we begin a crossing of appearances, [...] we experience a new look, [...]. Over there, in front of us, an open door to the sky.” Three years later, in 1989, Farida Benlyazid (Morocco, 1948) releases her film Une Porte sur le Ciel, and another thirty-three years later, the collective LE 18 in Marrakesh quotes the same title for their public program and reception space during documenta fifteen in Kassel. They add a few words: A Door to the Sky - Or a Plea for Rain. Django is the name of the cat in Dar Blue.


Phillip Van den Bossche, 2024
Translation: Trevor Perri

Raadpleeg de NL zaaltekst hier

Exh|bition views Lichtekooi:

Artist talk Benjamin Verhoeven & Amine Lahrach: Le zamakan 7 sur 7 / زمكان. on 22.03.24:

Thanks to the artists, Dorian Baetens, Guillaume Bijl, Marijn Celea, Kris Cuylits, Simon Delobel, Chris Gillis, Laila Hida, Mohamed Ikoubaân, Juliet Jespers, Mustapha Lahrach & Khadija Chadili, Ismail Lahrach, Youssef Lahrach, Ulrike Lindmayr, Stella Lohaus, Joachim Naudts, Ula Neumann, Francesca Masoero, Rufus Michielsen, Ria Pacquée, Trevor Perri, Zuzanna Rachowska, Fabien Silvestre Suzor, Sarah Smolders, Hassan Soufiani, Patrick & Rina Verhoeven-Meurisse, Jolke Van Aerde, Tom Van Camp, Philippe Van den Bossche and Tamu & Rachida.

16.09.2023 – 04.11.2023


Hairy Tale is an in-situ installation based on the analogy between our handling of our body hair and the vegetation in our gardens. Body hair and gardens can equally be understood as borders between ourselves and the outside world, and operate as protective layers. Body hair is a field of tension that exposes the division between human, animal, child, adult and gender. The garden is a terrain to shape conceptions of nature. Both natural growth are manageable and provide a stage on which the owner's identity becomes visible.

Both the intervention on body hair and vegetation in gardens are subject to the prevailing norms of specific cultures. The social pressure to remove one's body hair is increasing and removing unexpected vegetation in the garden and around the house is a common obsession. This phenomenon touches me deeply and encouraged me to create this work.

For Hairy Tale, I created a hilly landscape in clay in Lichtekooi, which upon closer inspection turns out to be a large body. The floor’s light blue color makes the figure appear to float on water. The clay islands form body parts that rise above the imaginary water surface. At the bottom of the space is the leg, on which grow black sprites. Next comes the pubic area, the belly and the navel, the breasts, the armpit and finally the face. Various fragile plants, made of fired clay, grow on each island. Some bloom, others have fruits. Many stems have hairy leaves that, because of the scale of the figure, blur the boundary between the body hair and plants. From the scalp grow little stones that continue into the actual garden of the exhibition space.

The figure, comfortable and intimate with itself and the vegetation, stands in stark contrast to the Wall of Hair, exhibited in the passageway to the garden. This work consists of 35 individually framed wax strips with body hair of visitors of the exhibition’s opening. The waxing was performed by Lisa Spilliaert, who was dressed as a domina, to emphasize the painful and masochistic nature of the depilation. The strips were framed in anti-root cloth - a black plastic tarp used to prevent weeds from growing in gardens. I also wore a costume made out of this anti-root cloth during the opening to humorously criticize our social oppression of body hair.

Clara Spilliaert 2023

Raadpleeg de NL en JP zaaltekst hier

Exh|bition views:

Raadpleeg het NL sprookje hier

Wall of Hair – Edition

Wall of Hair, 2023
Poster, offset print, 80 x 48,5 cm
Edition, 100 ex.
€15

Many thanks to Dorian Baertens, Liska Brams, Maarten Enghien, Chris Hoeben, Bob Mees, Ria Pacquée, Trevor Perri, Tille Ramaut, Femke Segers, Lisa Spilliaert, Vincent Stroep, Jolke Van Aerde, Sietske Van Aerde, Tom Van Camp, Edith Van Den Hoeck, Machteld Vanschandevijl, Helen Vermaercke, Robin Vermeersch, Naomi Zwaenepoel and De Witte Raaf.

Read more on the exhibition in GLEAN and OKV, or listen to the conversation with Clara Spilliaert in Pompidou.

Art sale exhibition
14, 15, 21 and 22 February 2026

NL
Met veel plezier nodigen we je uit voor Lichtekooi’s eerste Liebesgaben op Valentijnsdag!

We zijn vereerd om werken en edities te presenteren en aan te bieden van: Anne Beumer, Aline Bouvy, Dora Brams, Pierre Coric, Pélagie Gbaguidi, Chris Hoeben, Vedran Kopljar (& parents), Hannah Mevis, Sandrine Morgante, Yemo Park, Leander Schönweger, Valgerður Sigurðardóttir, Clara Spilliaert, Stijn ter Braak, Sietske Van Aerde, Benjamin Verhoeven & Amine Lahrach en Guy Woueté.

Geïnspireerd door de Duitse Jahresgaben biedt Liebesgaben kunstwerken aan tegen speciale prijzen, terwijl kunstenaars en het programma van Lichtekooi worden ondersteund. De helft van de opbrengst gaat naar de kunstenaars, de andere helft naar de kunstruimte. Dit solidariteitsmodel viert vijf jaar samenwerking en draagt hopelijk bij aan extra ondersteuning voor het voortbestaan van Lichtekooi.

♥♥♥

EN

We are pleased to invite you to Lichtekooi’s first Liebesgaben on Valentine’s Day! We are honoured to present and offer works and editions by: Anne Beumer, Aline Bouvy, Dora Brams, Pierre Coric, Pélagie Gbaguidi, Chris Hoeben, Vedran Kopljar (& parents), Hannah Mevis, Sandrine Morgante, Yemo Park, Leander Schönweger, Valgerður Sigurðardóttir, Clara Spilliaert, Stijn ter Braak, Sietske Van Aerde, Benjamin Verhoeven & Amine Lahrach, and Guy Woueté. Inspired by the German Jahresgaben, Liebesgaben offers artworks at special prices while supporting artists and Lichtekooi’s programme. Half of the proceeds go to the artists, and half to the artspace. This solidarity-based model celebrates five years of collaboration and hopefully helps secure additional support for Lichtekooi’s continued survival.

Exh|bition views:

Raadpleeg de NL bezoekersbrochure hier
Read the EN visitors guide here

Exh|bition views:

Opening

Saturday 03.05.2025

At 19:00, Alexis Deconinck invited visitors to assist in the preparation of BorgerKraut for his work Common Ancestors. Starting at 19:30, Chris Hoeben cooked vegan bapao’s. Visitors were also free to help themselves to schnapps and drink in an uncomfortable position of their choice as part of Hannah Mevis’s work Maleficia, which ran throughout the entire exhibition.

Events and actions during Antwerp Art Weekend 2025

~Saturday 31.05: Guided tours were given by co-curator Kasper De Vos at 12:00, 14:00, 16:00, and 17:30.

~Saturday 31.05 & Sunday 01.06, starting at 13:00: Lichtekooi’s chef – and curator of the Kakabinet – Tom Van Camp oversaw the full digestive cycle, from plate to porcelain. On the occasion of the group exhibition Genèse d’un Repas, he cooked Sucuklu Kuru Fasulye, a Turkish bean stew. (First come, first served!)

Finissage

Saturday 21.06.2025

Around 3 pm, Alexis Deconinck cooked pan-fried doughnuts with his cabbage that had been fermenting throughout the course of the exhibition.

Contributors & thanks to


Exhibition curated by: Nadia Bijl, Pepa De Maesschalck & Kasper De Vos
Scenography: Kasper De Vos
Graphic design: Gerard Herman
Production team: Elias Cafmeyer, Leander Schönweger, Jolke Van Aerde & Senne Wettinck
Exhibition text and interviews: Febe Lamiroy
Dutch translations: Janne Van Beek
Catering: Tom Van Camp
Documentation: Ria Pacquée, Fabien Silvestre Suzor, Jolke Van Aerde

With thanks to all participating artists, Elias Cafmeyer, Anaïs Chabeur, Victor Delafontaine, Kati Heck & Gregory Brems, Gerard Herman, Liesbeth Henderickx, Juliet Jespers, Paulina Kaval, Febe Lamiroy, Mona Mariën, Werner Musenbrock, Ria Pacquée, Leander Schönweger, Fabien Silvestre Suzor, Vincent Stroep, Jolke Van Aerde, Janne Van Beek, Tom Van Camp, Senne Wettinck, Galerie Greta Meert, Filip Gilissen, Rachida Ait-Ali, Contrastissimo & Lotus Super Suzy.

With 0gms cabinet (BG), Catbox Contemporary (US), CLEA RSKY (MX/US), Clutch Gallery (US), Flasher! (BE), Frieren Room (DE), Kakabinet (BE), SINK Vienna (AT) and Zum Goldenen Schnautz (BE).

04.05.2024 – 22.06.2024


No artist or curator starts at the MOMA. Most cultural activities first sprout in garages, flats, display cases, or other available residual spaces... This phenomenon occurs all over the world and the initiators of these exhibition spaces possess a boundless imagination and explore the limits of what is possible. Be it in a freezer compartment or on a cat scratching post, no space proves too “impossible” to be declared an art space!

This exhibition aims to highlight “exhibition spaces” that often operate in the shadows but are nevertheless an indispensable part of the art world. Lichtekooi aims to highlight and celebrate these artists’ initiatives and, above all, their generosity toward their fellow artists.


For this group exhibition, Lichtekooi is showing 9 "impossible" exhibition spaces that in turn present their own group or solo exhibition.

The participating artists are: Pablo Arellano, Amelie Bachfischer, Jolijn Baeckelandt, Diego Berruecos, Guillaume Bijl, Bildstein I Glatz, Christoph Blawert, Evelin Brosi & Elvis Bonier, Daniel Castrejón, Senne Claes, Jack Davey, Wim Delvoye, Ricardo de Oliveira, Emeline Descreaux, Veronika Desova, Ian De Weerdt, Valentina Diaz, Scott Clifford Evans, Daniel Ferstl, Peter Fritzenwallner, Gelitin, Aaron Harris, Flora Hauser, Kati Heck, Clara Lissens, Sophia Mairer, Piero Manzoni, Cildo Meireles, Ohad Meromi, Rufus Michielsen, Katharina Höglinger, Yemo Park, Paul Riedmüller, Heather Rowe, Hans Schabus, Mima Schwahn, Elisa Schmid, Clara Spilliaert, Jelle Spruyt, Vincent Stroep, Koen Theys, Ina Valentinova , Sietske Van Aerde, Eva van Bemmelen, Patrick Van Caeckenbergh, Jasmien Van Hoecke, Floris Van Look, Various Artists, Hans Wuyts and Davide Zulli.

Curated by Nadia Bijl, Pepa De Maesschalck and Tom Volkaert.


Raadpleeg de NL bezoekersbrochure hier
Read the EN visitors guide here

Exh|bition views:

Opening

Saturday 04.05.2024

Lichtekooi hosted a book presentation of the new novel “Polaris” (2024) by Christoph Blawert and a performance by Flasher! artspace (by Benny Van den Meulengracht-Vrancx) during the opening of Impossible Enough to Be an Art Space. 

Events and actions during Antwerp Art Weekend 2024

Thursday 16.05.2024:

-Benny Van den Meulengracht-Vrancx flashed Flasher

Saturday 18.05.2024:

-Clutch Gallery hosted Avant-garde make-up session, an action by Sietske Van Aerde
-Opening of the solo show WG by Mima Schwahn in Zum Goldenen Schnautz and opening of Untitled (Shard) by Heather Rowe in CLEA RSKY

Events and performances during BORGER nocturnes

Friday 07.06.2024

-Benny Van den Meulengracht-Vrancx flashed Flasher!
-Opening Floris Van Look, “Bloemekeeke”, in Zum Goldenen Schnautz
-Opening Senne Claes in Clutch Gallery
-Finissage Pablo Arellano in CLEA RSKY

Artist talk with Meg Duguid, founder of Clutch Gallery

Friday 14.06.2024

Thor Salden went into conversation with Meg Duguid about Clutch Gallery as part of the group exhibition Impossible Enough to Be an Art Space.

As part of the exhibition Impossible Enough to Be an Art Space, Lichtekooi is trying to map as many “impossible art spaces” as possible.

Do you know any "impossible art spaces"? Help us map them!
By sending us an email: contact@lichtekooi.be.
By sending us an Instagram message.
Or by filling in the form in Lichtekooi Artspace.

Check out the Impossible Art Space World Map!

Contributors & thanks to


Exhibition curated by: Nadia Bijl, Pepa De Maesschalck, Tom Volkaert
Production team: Kris Cuylits, Bram Denkens, Jolke Van Aerde
Graphic design: Tom Volkaert, Jonathan Castro
Exhibtion texts: Thor Salden
Final editing and translations: Mats Antonissen, Trevor Perri
Catering: Tom Van Camp
Documentation: Thor Salden, Ria Pacquée, Jolke Van Aerde

With thanks to all participating artists and venues, Dorian Baetens, Benjamin Verhoeven, Juliet Jespers, Stephanie De Smet (zwartopwit), Ian De Weerdt, Maart Enghien, Clara Lissens, Emeline Descreaux, Sietske Van Aerde e.a.

With works by Aline Bouvy, Denicolai & Provoost, Harun Farocki, Meschac Gaba, Ingeborg Lüscher, Sandrine Morgante, Thenjiwe Niki Nkosi, Shervin/e Sheikh Rezaei, Amber Vanluffelen, Jivan van der Ende, Benjamin Verhoeven, Gert Verhoeven and Ken Verhoeven

13.05.2023 – 24.06.2023

What need have these men to attack? Why are men disturbed by this spectacle? Why do they commit themselves to it so completely? Why this useless combat? What is sport? What is it then that men put into sports? Themselves, their human universe. Sport is made in order to speak the human contract.
—Roland Barthes, What is Sport?

Sport is a rewarding metaphor for the human condition, for political power structures, social relations, the art world . . . Does sport express the “superiority” of humans over the resistance of things (nature, animals, gravity, time . . .)? Doesn’t the pursuit of victory over things lead to an objectification—the “becoming thing”—of humans themselves? And what is the toll of that struggle on humans and the body? In today’s social climate, in the Anthropocene, where there is a certain shame about that victory over things, is there still room for humanity’s victory over things? These reflections form the playing field for the group exhibition.

Action by Ken Verhoeven and performance by Jivan van der Ende

Friday 09.06.2023

Lichtekooi hosted an action and performance by Ken Verhoeven and Jivan van der Ende in addition to their work in the current expo during Borger Nocturnes. 

Ken Verhoeven
Off-piste, 2023

Verhoeven created a new work for 'De overwinning van de mens op de dingen. Over sport'. In Hors-piste, Verhoeven draws an analogy between the mechanical movements and patterns of a sewing machine and the act and “art” of skiing. One of the references for the work therefore concerns the book 'Méthode français de ski technique' Emile Allais, a handbook that illustrates various skiing techniques and bodily positions in an almost mechanical way by means of technical illustrations. The work also evokes the urge of skiers to leave their mark in the untouched snow, even though the mark may disappear by the next day.

Jivan van der Ende
Muscular Growth (and me), 2023

For 'De overwinning van de mens op de dingen. Over sport', van der Ende created new work that further builds on the ongoing project Muscular Growth (and me), based on personal studies on the topic of the extreme muscular body within patriarchal society. During her residency at Museum M Leuven during the summer of 2021, she began collaborating with bodybuilders to create a dialogue between them and her queer self, both practices and identities. Since December 2022, she has been discussing her subjects and working with Jurgen Van Wesemael, Belgium’s national bodybuilding champion.

Lichtekooi Sportdag - during finissage

Saturday 24.06.2023

During the finnisage of the exhibition “De overwinning [van de mens] op de dingen. Over sport”, Lichtekooi organised "Lichtekooi Sportdag", a day full of sports and lectures.

Programmation: 

~ 14:00 Doors and bar at Lichtekooi

~ 14:30 Lecture by Stella Lohaus on "Die Angst desTormanns beim Elfmeter" by Peter Handke + excerpts. (NL, DE) A table football tournament took place during the reading.

~ 15:30 Lecture Koen Brams: “LIDL versus A379089 - over sport en kunst, autonomie en engagement.” (NL)

~ 17:00 Dinner at Lichtekooi
With an arm-wrestling competition during dinner.

~ 18:00 Move from Lichtekooi to basketball court on Gedempte Zuiderdokken
(Address: near Vlaamse Kaai no. 80-90)

~ 19:00 Lecture Zeyneb Kubat: "Inspirational Basketball Quotes for Artists" (EN, NL)
A basketball tournament took place during the lecture.
(Address: gedempte Zuiderdokken near Vlaamse Kaai nr. 80-90).

~ Afterwards 20:30: Petanque at KMSKA
(Address: next to the museum at the Beeldhouwersstraat side).
Pastis was drunk during the game!

Colophon

Contributors Exhibition:
Exhibition curated by: Vedran Kopljar, Nadia Bijl, Pepa De Maesschalck,
Scenography: Kris Cuylits
Graphic design: Maarten Enghien
Production team: Kris Cuylits, Elias Cafmeyer
Exhibition text/cartoon: Louemans
Editing and translations: Trevor Perri, Janne Van Beek
Catering: Tom Van Camp
Documentation: Ria Pacquée, Fabien Silvestre Suzor


Contributors Lichtekooi Sportdag:
Concept and organisation: Vedran Kopljar, Kris Cuylits, Pepa De Maesschalck and Nadia Bijl
MC /arbitrator: Gwen De Groote and Ian De Weerdt
Stand/scenography: Kris Cuylits
All-around: Ines Collin, Femke Florus, Paulina Kaval
Documentation: Ria Pacquée
Graphic design: Maarten Enghien
Medals: Alix Manon
Costumes: Sietske Van Aerde
Catering: Ulrike Lindmayr and Stijn ter Braak

Many thanks to: All participating artists, Dorian Baetens, Marie-Sophie Beinke, Lerato Bereng, Leen Bosch, Tijmen Bruyndonckx, Elias Cafmeyer, Inès Collin, Kris Cuylits, Bram Denkens, Sam De Wilde, Antje Ehmann, Maarten Enghien, Femke Florus, Lukas Geerens, Glenn Geerinck, Onno Hesselink, Aarich Jespers, Paulina Kaval, Ulrike Lindmayr, Louemans, Ria Pacquée, Trevor Perri, Zuzanna Rachowska, Fabien Silvestre Suzor, Vincent Stroep, Ria Tubbax, Janne Van Beek, Tom Van Camp, Marianne Van Tilborg, Tom Volkaert, Joanna Yassine, Museum M, MuKHA, Extra City Kunsthal, De Warande, Stevenson Gallery, Lumen Travo, Harun Farocki Institut and videocompany.ch and others!

With works by Jos De Gruyter & Harald Thys, Willem de Rooij, Mekhitar Garabedian, Pélagie Gbaguidi, Margarita Maximova, Ria Pacquée, Nora Turato, Sietske Van Aerde and Guy Woueté

14.05.2022 – 02.07.2022




The starting point for the group exhibition is Mark Fisher’s controversial essay Exiting the Vampire Castle (2013), which deals with contemporary issues such as cancel culture, internet culture, neo-capitalism, class struggle and identity-based discourses. Fisher’s text serves as a framework for dialogue, with an eye for different positions and perspectives.

Curated by Nadia Bijl, Pepa De Maesschalck and Vedran Kopljar.


“We need to learn, or re-learn, how to build comradeship and solidarity instead of doing capital’s work for it by condemning and abusing each other. This doesn’t mean, of course, that we must always agree – on the contrary, we must create conditions where disagreement can take place without fear of exclusion and excommunication.”

Lees Het vampierenkasteel verlaten (Mark Fisher, 2013) hier
Read Exiting the Vampire Castle (Mark Fisher, 2013) here

Raadpleeg de NL bezoekersbrochure hier
Read the EN visitors guide here

Exh|bition views:

Opening with procession Shopping Resistance by Guy Woueté from Premetrostation Handel to Lichtekooi Artspace on 14.05.2022:

Film screening Notre nazi (Robert Kramer, 1984) on 12.06.2022 at De Cinema:

Contributors & thanks to

Production team: Kris Cuylits, Edith Vandenhoeck

Graphic design: Inès Collin, Bram Denkens

Final editing and translations: Sis Matthé                    

Catering: Tom Van Camp

Documentation: Wim Catrysse, Ria Pacquée,Fabien Silvestre Suzor, Kim Weynants

Film screening: Vincent Stroep

With thanks to all participating artists, Josine Buggenhout, Wim Catrysse, Bertrand Cavalier, Inès Collin, Kris Cuylits, Melanie Deboutte, Bram Denkens, Bert Depuydt, Ilke De Vries, Magali Elali, Kristyna Fontanive, Nina Hendrickx, Theresa Kampmeier, Anne Kluytenaar, Keja Ho Kramer, Helena Kritis, Gerard Leysen, Ulrike Lindmayr, Sis Matthé, James Michielsen, Samyra Moumouh, Julia Mullié, Grace Mwali De Pelsemeer, Yemo Park, Isabella Ritter, Jef Roels, Priya Shetty, Fabien Silvestre Suzor, Jelle Spruyt, Vincent Stroep, Han Swolfs, Nick Terra, Anta Thiam, Medina Tokalic, Ria Tubbax, Tom Van Camp, Edith Vandenhoeck, Orlando Verde, Kim Weynants, Davide Zulli, Zeno-X Gallery, LLS Paleis and Extra City Kunsthal

Saturday 27.09.2025, from 13:00-18:00
at Albertpark and TICK TACK

NL
Lichtekooi Artspace nodigde TICK TACK uit als co-host voor de derde jaarlijkse Sportdag.

Tijdens de (E)SPORTDAG worden TICK TACK en het aangrenzende Albertpark het decor voor een dag vol adrenaline, experiment en onverwachte match-ups.

In het Albertpark barst het van de actie: van estafette en touwtrekken tot kubb en armworstelen. Geen klassieke sportdag, wel een eclectisch veld vol spel, competitie en plezier – allemaal met een knipoog naar de artistieke traditie waarin kunstenaars als Marcel Broodthaers en Panamarenko al in de jaren ’60 grenzen tussen kunst en sport deden vervagen.

Binnen, in de tentoonstellingsruimte van TICK TACK, schakelt de sportieve energie over naar een digitale dimensie met een ESPORTS competitie. De Amerikaanse kunstenaar Brennan Wojtyla (2001, Florida) ontwikkelde speciaal voor de Sportdag de solotentoonstelling LAN. Bezoekers worden spelers: teams van vijf nemen het tegen elkaar op in de iconische computerspel Counter-Strike, met het Antwerpse modernistische erfgoed van Léon Stynen (De Zonnewijzer, 1955) als virtuele backdrop.

(E)SPORTDAG 2025, op zaterdag 27 september van 13-18u, belooft een dag te worden waar grenzen vervagen, waar fysieke kracht en digitale skills elkaar ontmoeten, en waar kunst en sport samensmelten tot één groot stedelijk spel.


EN
Lichtekooi Artspace has invited TICK TACK as co-host of the third annual Sportsday. 

During (E)SPORTSDAY, TICK TACK and the adjacent Albertpark will transform into the stage for a day full of adrenaline, experimentation, and unexpected match-ups.

In the Albertpark across TICK TACK, Lichtekooi Artspace organizes a series of sports: from relay races and tug-of-war to kubb and arm wrestling. This is not your typical sports day, but an eclectic playground of games, competition, and joy – all with a nod to the artistic tradition of the 1960s, when artists like Marcel Broodthaers and Panamarenko blurred the lines between art and sport.

Inside TICK TACK’s exhibition space, the physical energy shifts into a digital realm with an E-SPORTS competition. American artist Brennan Wojtyla (2001, Florida) presents his solo exhibition LAN, created especially for sportsday. Visitors become players: teams of five face off in the legendary PC shooter Counter-Strike: Source, with Antwerp’s modernist heritage by Léon Stynen (De Zonnewijzer, 1955) as the virtual backdrop.

(E)SPORTSDAY 2025, on Saturday, September 27 from 1–6 PM, promises to be a day where boundaries dissolve, where physical strength and digital skills collide, and where art and sport merge into one big urban game.

PROGRAMME:

OUTSIDE: ALBERTPARK PAVILLON
1:00 PM — Arrival at Albertpark: Warmum by Sorry DJ's, Team divisions
1:15 PM — Tug-of-war
2:00 PM — Relay Race
2:45 PM — Armwrestling
3:30 PM — Kubb

Drinks available in the park
Sorry DJ’s provide music & animation all afternoon

INSIDE: TICK TACK
5:00 PM — E-Sports: Counter-Strike LAN-Party
Pizza & Drinks

Everyone is welcome — no registration needed. Just show up, join a team, and play.

Winners will be awarded limited-edition artworks, specially created by Brennan Wojtyla and winnie t for (E)SPORTSDAY 2025.

See you on the field.

Contributors Sportdag:
Organisation: Lichtekooi and TICK TACK
MC /arbitrators: Lisa Spilliaert & Pepa De Maesschalck
Scenography: Kris Cuylits
Graphic design: winnie t and TICK TACK
Prices/T-shirts: winnie t
Photos: Jolke Van Aerde & Ria Pacquée
Entertainment and music: Sorry DJ’s (Emeline Descreaux, Clara Lissens & Sietske Van Aerde)

Saturday 29.06.2024

Forbidden City, Lichtekooi Artspace and LLS Paleis organise a sports day on Saturday the 29th of June to end the exhibition season (schoolyear) 2023-2024.  
Programmation:

15:00 KMSKA  (On the square in front of / next to the museum)
- Arm wrestling
- Tug of war
- Petanque (incl. pastis)

19:00 Forbidden City (Adress: Geuzenstraat 23, 2000 Antwerp)
- Cafe sports: Limbo, arm wrestling, “vogelpik”, “loodjes schieten”, “sjoelbak”, “kloefkappen”
- With DJ Downward Dog and Sorry sports cocktails performance

Contributors Sportdag:
Concept: Vedran Kopljar
Organisation: Lichtekooi, LLS Paleis & Verboden Stad
MC /arbitrators: Kiara Govaert & Leon Jespers
Scenography: Kris Cuylits
Graphic design: Maart Enghien
Medals: Davide Zulli
Costumes: Sietske Van Aerde
Photos: Dries Verhaegen and Pepa De Maesschalck
Dj: DOWNWARD DOG
Sorry sports cocktails: Emeline Descreaux, Clara Lissens & Sietske Van Aerde

Special thanks to Joke Van den Heuvel & Thor Salden

Extra muros: Extra City Kunsthal – Zomer in de kloostertuin

24.09.2022

Lichtekooi was invited by Extra City Kunsthal to curate an evening for their summer program.


Introduction by Michael Curran

In 2020 artist Michael Curran responded to the naming and opening of LICHTEKOOI by making a sound piece with all the correspondence and email exchanges regarding the naming of the space – within this he explored issues around the language used to describe prostitutes, the notion that WE ARE ALL PROSTITUTES as a result of being embedded within capitalism, the aesthetics and politics of punk of naming and of queering and defiance.

In a related yet different approach the artist will explore other notions of Ladies of the Night and Ladies of the Light with the film screening Duelle by Jacques Rivette (1976).

Duelle (une quarantaine)
Jacques Rivette, 1976, 121'

Two goddesses, a pair of beings from the sphere of the sun or the moon and who take the form of women, engage in a strange battle in the bars, hotels, and mystical power-spots of Paris. They fight over the possession of a magical diamond that will allow them to remain on earth.

Lichtekooi thanks Michael Curran, Kunsthal Extra City, Joachim Naudts and Zuzanna Rachowska.

28.01.2022 – 30.01.2022

TIM announces the launch of its fourth issue – jealous? Good, because that’s what they’re talking about in TIM #3 ‘Jealousy.’ Even though we all like to pretend we stay unfazed by this emotion, you probably know what we’re talking about. TIM wants to raise questions about visibility and the self-positioning of artists, about inspiration, appropriation, and the relationship of self-other. In TIM #3 they don’t hold grudges and focus on exploring the productive and positive side of this feeling within artistic practices.

For TIM #3 ‘Jealousy’ features interviews with Deborah Bowmann (by Lina Ejdaa), Kati Heck (By Tim Verherstraeten), and Lily van der Stokker (by Joyce Poot and Cleo Foole). Sandrine Morgante, Aay Liparoto, and Jimena Chávez Delion contributed new work. Dagmar Dirkx’s essay acts as a frame for the entire issue. Amidst these two sides to the story, you will find the work by TIM's open call participants. TIM #3 was designed by kabinet.studio.

Sit down at TIM-café with your fresh copy during the launch at Lichtekooi.

TIM magazine is an Antwerp based biannual artist’s magazine that creates a platform where artists can meet, openly talk about their practice and showcase their work. Lichtekooi is delighted to welcome TIM for the launch of their new issue.

timmagazine.be

Pictures:

Lichtekooi thanks TIM magazine (Tim Verherstraeten, Elena Op ‘t Eynde & Cleo Foole), Bram Denkens, Ria Pacquée, Tom Van Camp, Kim Weynants.

Extra muros: Extra City Kunsthal – Zomer in de kloostertuin

07.08.2021

Lichtekooi was invited by Extra City Kunsthal to curate an evening for their summer program.

Je suis un monstre
Tanguy De Donder, België, 2017, 17'

A faceless woman's story told through the eyes of an unknown man. The scenes might look empty but there is a full story waiting to be told. It is up to us to decide if we are ready to hear it. A delicate and restrained piece of filmmaking by Tanguy De Donder that takes the viewer through the now forgotten parts of the Belgian city of Liège.


La belle et la bête
Jean Cocteau, René Clément, Frankrijk, 1946, 90'

Jean Cocteau’s sublime adaptation of Mme. Leprince de Beaumont’s fairy-tale masterpiece – in which the pure love of a beautiful girl melts the heart of a feral but gentle beast – is a landmark of motion picture fantasy, with unforgettably romantic performances by Jean Marais and Josette Day. The spectacular visions of enchantment, desire, and death in Beauty and the Beast [La belle et la bête] have become timeless icons of cinematic wonder.

Lichtekooi thanks Tanguy De Donder, Extra City Kunsthal, Joachim Naudts, Zuzanna Rachowska and Tom Van Camp.

P|ctures:

Contributors & thanks to

Graphic design: winnie t

Scenography: Tina Schott & Jelle Spruyt

Documentation and registration: Ilke De Vries, Ria Pacquée, Jolke Van Aerde

Production team: Dorian Baetens, Kris Cuylits

Sound: Rufus Michielsen, Alvar Peeters

Catering: Tom Van Camp


Lichtekooi thanks the artists and Nancy Colledani, Victor Delafontaine, Chris Hoeben, Juliet Jespers, Mona Mariën, Bart Smekens, and Kunsthal Extra City.

The lectures will be made available online in the near future.

P|ctures:

Contributors & thanks to

Graphic design: Maart Enghien

Scenography: Tina Schott & Jelle Spruyt

Documentation and registration: Ilke De Vries, Ria Pacquée, Jolke Van Aerde

Production team: Ian De Weerdt, Kris Cuylits

Sound: Rufus Michielsen

Catering: Tom Van Camp


Lichtekooi thanks the artists, Dorian Baetens, Paulina Kaval, Bart Smekens, Jolke Van Aerde and Kunsthal Extra City.

The lectures will be made available online in the near future. 

A series of lectures by Jos de Gruyter & Harald Thys, Ode de Kort, Yemo Park, Henk Visch, Elias Cafmeyer and Kati Heck.

Lichtekooi Artspace is pleased to present the third edition of the lecture series Universiteit Lichtekooi. This series consists of three evenings with two lectures each, in which artists reflect on a work of art, an oeuvre, a period or a theme from art history from the perspective of their own artistic practice.

P|ctures:

Contributors & thanks to

Production: Ian De Weerdt, Edith Vandenhoeck

Sound: Rufus Michielsen

Registration: Ilke De Vries, Ria Pacquée, Kim Weynants

Catering: Tom Van Camp

Scenografie: Jelle Spruyt, Tina Schott

Graphic Design: Ines Cox


Lichtekooi thanks the artists,Liska Brams, Thomas Crombez, Chris Gillis, Moo Jespers, Paulina Kaval, Zuzanna Rachowska, Bart Smekens and Kunsthal Extra City.

In collaboration with Letterwerk and GLEAN.


The lectures will be available on our website and on GLEAN soon.

Een reeks lezingen door Lisa Spilliaert, Patrick Van Caeckenbergh, Aline Bouvy, Guy Woueté, Cléo Totti en Dennis Tyfus.

Lichtekooi Artspace is verheugd om u de tweede editie van de lezingenreeks Universiteit Lichtekooi voor te stellen. Voor deze reeks worden drie keer twee kunstenaars uitgenodigd voor een lezing waarbij ze vanuit hun artistieke praktijk reflecteren op een kunstwerk, een oeuvre, periode of thema uit de kunstgeschiedenis.

Afbeeld|ngen:

Medewerkers & dank aan

Productie team: Kris Cuylits, Baldvin Einarsson

Geluid: Rufus Michielsen

Documentatie en registratie: Thomas Crombez, Ilke De Vries, Ria Pacquée

Catering: Tom Van Camp, Bram Denkens

Scenografie: Jelle Spruyt, Tina Schott

Grafisch ontwerp: Ines Cox


Lichtekooi dankt de kunstenaars, Simon Beeckaert, Dora Brams, Liska Brams, Yirka De Brucker, Inès Collin, Rens Cools, Thomas Crombez, Chris Gillis, Leon Jespers, Sis Matthé, Zuzanna Rachowska, Bart Smekens, Jelle Spruyt, Jeroen Stevens, Vincent Stroep, Mariami Tsotadze, Tom Van Imschoot en Kunsthal Extra City.

In samenwerking met Letterwerk en Hart Magazine.
De lezingen worden binnenkort online ontsloten.

A series of lectures by Lisa Spilliaert, Patrick Van Caeckenbergh, Aline Bouvy, Guy Woueté, Cléo Totti and Dennis Tyfus.

Lichtekooi Artspace is pleased to present the second edition of the lecture series Universiteit Lichtekooi. This series consists of three evenings with two lectures each, in which artists reflect on a work of art, an oeuvre, a period or a theme from art history from the perspective of their own artistic practice.

P|ctures:

Contributors & thanks to

Production: Kris Cuylits, Baldvin Einarsson

Sound: Rufus Michielsen

Registration: Ilke De Vries, Ria Pacquée

Catering: Tom Van Camp, Bram Denkens

Scenografie: Jelle Spruyt, Tina Schott

Graphic Design: Ines Cox


Lichtekooi thanks the artists, Simon Beeckaert, Dora Brams, Liska Brams, Yirka De Brucker, Inès Collin, Rens Cools, Thomas Crombez, Chris Gillis, Leon Jespers, Sis Matthé, Zuzanna Rachowska, Bart Smekens, Jelle Spruyt, Jeroen Stevens, Vincent Stroep, Mariami Tsotadze, Tom Van Imschoot and Kunsthal Extra City.

In collaboration with Letterwerk and Hart Magazine.


The lectures are available on our website and on Hart Magazine.